پوست و مو

كرم هيرسوتان

Hirsotan 3d

موارد مصرف

برطرف کننده موهای زائد صورت

دستور مصرف

شبها پس از شستشوی موضع پوشش نازکی از کرم به موضع مالیده و ماساژ داده شود دارو باید حداقل دو ساعت بر روی پوست باقی بماند. مصرف آن باید حداقل 6 ماه به طور مستمر ادامه یابد.

موارد منع مصرف

موارد احتیاط و منع مصرف:

در صورتی که روی پوست بریدگی یا آسیبی موجود است از مصرف آن خودداری شود. در افرادی که دچار آریتمی های قلبی یا گلوکوم هستند توصیه نمی شود.

عوارض جانبی:

این کرم ممکن است در صورت مصرف بیش از حد مجاز، جذب و موجب خشکی دهان، تاکیکاردی، گشادی مردمک، احتباس ادرار و در موارد بسیار نادر اختلال بینائی و هذیان گردد.

اجزای فرآورده

هر گرم از فراورده کرم هیرسوتان به مقدار 0/1 گرم از عصاره هیدروالکلی تغلیظ شده گیاهان زیر تشکیل یافته است:

تاتوره         Datura stramonium L.

بذرالبنج    Hyoscyamus niger L.    

شوکرانConium maculatum L.    


مواد موثره

برگ و دانه گیاه تاتوره: آلکالوئیدهای هیوسیامین، هیوسین یااسکوپولامین و روغن های ثابت

بذرالبنج: آلکالوئیدهای هیوسیامین، اسکلوپولامین، آتروپین ونشاسته

دانه شوکران: آلکالوئیدهای کوئی ئین، متیل کونی ئین و کونیدرین

شکل دارویی

کرم در تیوپ 30 گرمی

استاندارد شده

بر حسب 0/58 -0/42 میلی گرم تروپان آلکالوئید بر حسب هیوسیامین

آثار فارماکولوژی

آلکالوئیدهای تروپان در گیاهان تاتوره و بذر البنج از جمله هیوسیامین دارای خاصیت آنتی موسکارینیک بوده و موجب مهار گیرنده های موسکارینی در سطح بدن می شوند. در پزشکی گذشته ایران برای گیاهان بذرالبنج، تاتوره و شوکران اثرات بارز کاهنده موهای زائد صورت قائل شده اند. امروزه در طی مطالعات جدید و تحقیقات بالینی این اثر به اثبات رسیده و کرم محتوی عصاره گیاهان فوق الذکر قادر به پیشگیری رشد و کم کننده موهای زائد صورت می باشد.

نحوه اثر این دارو از طریق کاهش گردش خون در ریشه مو و کاهش تغذیه آن است که موجب نازک شدن تار مو شده و اتصال ان به صورت سست گشته و ریخته می شود . جذب عصاره گیاهی به ریشه مو ، موجب نرمی غشاء پیاز مو شده و آن را سست می نماید. موهای زائد خشن و کلفت در ابتدا کم رنگ شده و سپس نازک شده و موجب ریزش آنها می شود.

منابع

1- PDR for Herbal Medicines (2004), pp 474-76.
2- Barnes, J.et al.: Herbal Medicines (2007), pp
29,596.
3- فارماكوپه گیاهی ایران، چاپ اول (1381)، 28- 224.
4- ابن سینا، قانون در طب. ترجمه شرفكندی، كتاب 2، (1362): 13- 312.
5- جرجانی، سید اسماعیل، ذخیره خوارزمشاهی، به كوشش سعیدی
سیرجانی،كتاب نهم (1353)، 652 .
6- عقیلی خراسانی، محمد حسین: قراباذین كبیر. انتشارات محمودی
(1349): 126.
7- میرحیدر، حسین: معارف گیاهی، (1373) ج5: 36- 131.
8- میرخندان، حسین: فرمولاسیون و بررسی بالینی داروی جدید موثر بر
هیرسوتیسم، پایان نامه دكترای داروسازی اصفهان (1373).
9- Martindale 35;(2007), p. 1265, 2163.

ورود

ایجاد حساب کاربری