داخلی (گوارش و قلب و عروق)

قرص ليورگل 70 ميلی گرمی

Livergol 70 3d

موارد مصرف

موثر در درمان کبد چرب و هپاتیت، آنتی اکسیدان قوی

دستور مصرف

دو قرص 70 میلی گرمی 3 نوبت در روز مصرف شود. طول مدت مصرف حداقل دو ماه می باشد.

موارد منع مصرف

موارد منع مصرف و نکات قابل توصیه:

شناخته نشده است.

عوارض جانبی :

مطالعات روی تعیین مقدار سیلیمارین در خون 3500 بیمار نشان داده است که در این بیماران عوارض جانبی دیده شده فقط شامل اختلالات بسیار مختصر گوارشی است. یک اثر ملین ملایم معمولاً با مصرف این دارو می تواند دیده شود.

مصرف در دوران بارداری و شیردهی:

تا کنون از مصرف این دارو در زمان بارداری و شیردهی عوارضی گزارش نشده است.

اجزای فرآورده

قرص های روکش دار حاوی عصاره خشک خارمریم (Silybum marianum) می باشد.

مواد موثره

خار مریم محتوی فلاونو لیگنان ها مانند سیلی بین، سیلی کریستین، سیلی دیانین و مشتقات 2و3 دهیدروسیلی بین می باشد. مجموعه این فلاونولیگنان ها را سیلیمارین می نامند.

شکل دارویی

قرص های روکش دار در بسته های 30 عددی

استاندارد شده

برحسب 70  میلی گرم سیلی مارین در هر قرص

آثار فارماکولوژی

سیلیمارین مجموعه ترکیبات پلی فنلی گیاه خارمریم می باشد. استفاده از این گیاه جهت مشکلات کبدی تاریخچه ای طولانی دارد که در حال حاضر با مطالعات گسترده، این اثرات به اثبات رسیده اند. سیلیمارین به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی و مستقیم عمل نموده و رادیکال های آزاد سمی را از بین می برد. گلوتاتیون داخل سلولی و سوپر اکسید دیس موتاز را افزایش می دهد. تشکیل لوکوترین ها را مهار می سازد و فعالیت آنزیم RNA پلی مراز را در هسته سلولی افزایش داده موجب تحریک سنتز پروتئین های ریبوزومال می شود که این عمل به نوبه خود قدرت نوسازی سلولی کبد را افزایش می دهد.

سیلیمارین در درمان هپاتیت حاد و مزمن ویروسی هردو موثر است. در یک مطالعه روی 29 بیمار مبتلا به هپاتیت ویروسی تحت درمان با سلیمارین نشان داده شده است که سلیمارین اثر چشمگیری بر روی پارامترهای افزایش یافته این بیماران مانند سطح بیلی روبین سرم و آنزیم های کبدی در مقایسه با گروه پلاسبو اعمال می نماید. پارامترهای آزمایشگاهی در گروه تحت درمان با سلیمارین بعد از دو هفته درمان در مقایسه با گروه پلاسبو بطور قابل ملاحظه ای به حد طبیعی رسید. در یک مطالعه بر روی بیماران مبتلا به هپاتیت ویروس مزمن، سیلیمارین موجب بهبود قابل ملاحظه ای شده است. مصرف 420 میلی گرم سیلیمارین در موارد حاد برای مدت 12-3 ماه منجر به بهبود ضایعات سلولی کبد شده است.

مقدار پروتئین خون افزایش یافته و آنزیم های کبدی کاهش یافتند. علائم معمولی هپاتیت (مانند شکم درد، کمی اشتها و خستگی) همگی بهبود یافتند. مطالعه علمی invivo , invitro نشان دهنده این است که سیلیمارین و به ویژه سیلی بین کبد را در مقابل استرس های اکسیداتیو محافظت نموده و فرآیندهای التهابی را که توسط رادیکال های آزاد و سیتوکین های ثانوی تحریک می شوند مهار می نمایند.

تایید شده است که استرس اکسیداتیو و التهاب در ضایعات سلولی بسیاری از نسوج دخیل بوده و منجر به واکنش های نسجی در بیماران تحت درمان با داروی ضد سرطان می شود. آثار محافظتی سلیمارین و سیلی بین در نسوج مختلف کاربرد بالینی این مواد را همراه با داروهای ضد سرطان برای کاهش آثار سمی آنها در بیماران سرطانی پیشنهاد می نماید.

منابع

1. PDR for Herbal Medicines, 4th ed. 2007, Thomson PDR: 578-83.
2. Shaker, E. et al. Silymarin, the antioxidant component and Silybum marianum extracts prevent liver damage. Food Chem Toxicol. 2010; 48(3):803-6.
3. Abenavoli, L. et al. Milk thistle in liver diseases: past, present, future. Phytother Res. 2010; 24(10):1423-32.
4. Polyak, SJ. et al. Identification of hepatoprotective flavonolignans from silymarin. Proc Natl Acad Sci U S A. 2010; 107(13):5995-9.
5. Haddad, Y. et al. Antioxidant and Hepatoprotective Effects of Silibinin in a Rat Model of Nonalcoholic Steatohepatitis. Evid Based Complement Alternat Med. 2011. Dio: 10.1093/ecam/nep164.
6. Comelli MC et al. Toward the definition of the mechanism of action of silymarin: activities related to cellular protection from toxic damage induced by chemotherapy Integr Cancer Ther. 2007 6(2): 120-9

ورود

ایجاد حساب کاربری